Het is altijd dringen bij ons in de badkamer. Met vier kinderen in de leeftijd van zes tot zestien jaar moeten we ’s avonds aan tafel inventariseren hoe laat iedereen de dag erna de badkamer wil gebruiken. Als we dat niet doen horen we in de vroege ochtend regelmatig een enorm gebonk op de deur. “Opschieten, ik moet er NU in!” hoor je dan. Voor handelingen als tandenpoetsen of flossen hebben we een dubbele wastafel laten plaatsen met boven elke bak een eigen kraan. Met een beetje plannen en afspreken kunnen we het rustig houden in de ochtend. De jongste gaat als laatste in bad terwijl zijn vader onder de douche gaat. Die kunnen dus tegelijk in de badkamer, dat scheelt weer.

De laatste én de eerste

Omdat ik thuis werk, ga ik als laatste in de badkamer. Ik ben wél als eerste beneden om het ontbijt te maken voor iedereen. Er gaat aardig wat tijd zitten in het vullen van de broodtrommels.  Elke dag gaat er vers fruit mee en een stukje komkommer of een snoeptomaatje. Op dinsdag ga ik naar de markt om groente en fruit in te slaan en een kist sinaasappels. Elke ochtend pers ik een kan sinaasappels uit zodat iedereen een glas naar binnen heeft voordat ze de deur uit gaan. Vaak doe ik ook een handje ongezouten nootjes in de trommel, voor de vier-uur trek. Heel gezond en goed tegen de honger.

Strakke agenda

In de familie agenda noteer ik alle afspraken. Trainingen, ouderavonden, eetafspraken, bezoek, tandarts en zo verder. Op zondag verdelen mijn man en ik de taken voor de komende week. Daar houden we ons ook echt aan. Het is belangrijk dat we die afspraken nakomen want we hebben beide een druk werkend leven. Meestal lukt dat gelukkig wel. Soms zit het onverhoopt tegen en dan probeert de ander de boel op te vangen. Lukt dat niet dan hebben we gelukkig nog wel een vangnet. Ouders van vriendjes of de ouders van mijn man. Mijn eigen ouders wonen helaas te ver weg, die zien we minder vaak.

Tijd voor elkaar

We hebben twee vaste oppassen die heel vertrouwd zijn met de kinderen. Dat is fijn. Het is nodig dat we regelmatig samen eens een avondje uitgaan. Zo kom je nog eens aan elkaar toe. Meestal gaan we dan uit eten en naar de film. Sowieso gaan we eens in de week squashen, samen met mijn zus en zwager. Daarna drinken we wat en kunnen we even bijpraten. Ik vind dat we dat echt goed hebben geregeld. Zo blijft ons leven, ondanks (of dankzij?) de hectiek, leuk.

 

Categorieën: Nieuws

0 reacties

Geef een reactie